۱٫ جمهوری اسلامی از ابتدای دهه‌ی ۵۰ در ایران شدیدا مطرح بود و مردم حدود ۷ سال وقت داشتند در رویای خود آن را جستجو کنند و این حرف شما که ۵۰ روز از آن گذشته بود پس کسی از آن چیزی نمی‌دانست غلط است البته قطعا تصور همه از جمهوری اسلامی این شکل امروزی نبوده است.

۲٫ اصولا وقتی چیزی آیینی شد تصاویر و تعابریش نیز متفاوت می‌شود برای مثال وقتی که من گفتم من عاشق امام زمانم با وقتی من گفتم من عاشق فلانیم زمین تا آسمان فرق دارد که دومی را در زبان انگلیسی می‌گویند
Love As Mental Illness
پس تعبیر خدا فقط به خدای احد و واحد تشیع اختصاص دارد و بس.

۳٫ اینکه آزادی بیان در رسانه‌های عمومی باید باشد امری است طبیعی و حقی است قطعی اما که گفته که باید فقط بر سر منبر و محراب ندای دین سر داد؟
اما این حرف با استناد به این اصل از پیش پذیرفته که شیعه مذهب حقه است تبیین شده که به نظر من بیان آن به این شکل و با این عبارت از اشکالات آن است.