نگاهی به قانون اساسی، بخش چهارم
نوشته شده به وسیله ی پوستچی در تاریخ ۸۸/۱۲/۱۵ در قانون
اصل بیست و ششم میگوید: «احزاب، جمعیتها، انجمنهای سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناخته شده آزادند، مشروط به اینکه اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند، هیچ کس را نمیتوان از شرکت در آنها منع کرد یا به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت.» این اصل بهتر بود که در سه قسمت کاملاً مجزا و یا سه اصل جداگانه نوشته میشد.
قسمت اول: «تشکیل احزاب، جمعیتها، انجمنهای سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناخته شده آزاد است. »
قسمت دوم: «اساسنامه احزاب، جمعیتها، انجمنهای سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناخته شده نباید با اصول استقلال ملی، آزادی، وحدت ملی و موازین اسلامی در تضاد باشد. »
قسمت سوم: « شرکت افراد در احزاب سیاسی، جمعیتها، انجمنهای سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناخته شده آزاد است و هیچ کسی حق ندارد مردم را از شرکت در آنها منع کند و یا مردم را مجبور به شرکت در آنها کند. »
اگر این اصل به ترتیبی که در اینجا آوردیم نوشته شود، دولت نمیتواند از تشکیل حزب یا انجمنی تنها به این دلیل که فکر میکند ممکن است این حزب یا انجمن با اصول اساسی حکومت مغایرت داشته باشد جلوگیری کند. باید اجازه دهد حزب تشکیل شود، اساسنامه خود را تدوین کند آن وقت دولت با مطالعه اساسنامه حزب اگر چیزی مغایر اصول اساسی جمهوری اسلامی پیدا کرد میتواند آن را به بنیانگزاران حزب گوشزد کند و از آنها بخواهد که آن را تصحیح یا ترمیم یا تعویض کنند.
برچسب کردن این موضوع
زینا | یکشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
سلام. چه خوب است که این نکته ها را شما اینجا متذکر میشوید… نکته هایی که ما فراموششان میکنیم و به برکت اینجا برایمان یادآوری میشوند…
پوستچی | یکشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
نظر لطف شماست.
این ها بخش هایی از مقاله ای هستند که همت چند تا از دوستان آماده شد و در مجله نسیما چاپ نشد!
کدخدا | دوشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
سلام برادر !
یک سوال: اگر قانون اساسی مو به مو اجرا بشه و به دوران طلایی(!) امام بازگردیم دیگر مشکلی به وجود نمیآید؟
یعنی این قانون ظرفیت جواب دهی به جامعه کنونی را درد!؟
(فقط یه سوال است)
پوستچی | دوشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
من معتقدم که در قانون اساسی ضعف های اساسی وجود داره که دست افراد رو برای سوء استفاده از قانون باز گذاشته.
در زمان آقای خمینی هم به نظر نمیرسه که به قول شما مو به مو قانون اجرا شده باشه. البته قانون اساسی اول (قبل از اصلاحیه) به نظر نقاط قوت بیشتری داشت.
فرامرز | دوشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
سلام
مطالبتون واقعا مفید و قابل تاملند.
از اینکه انقدر ریز به اینگونه مسائل میپردازید لذت مبرم.
ولی در این مورد بخصوص باید بگم اساسنامه یک حزب همیشه قبل از تاسیس اون نوشته میشه و اصلا یک حزب با اساسنامه اش اعلام موجودیت میکنه بنابراین اگر این بندهایی رو که گفتید از هم جدا هم نوشته شوند فرقی در کلیت ماجرا نمیکنه و اسانامه حزب قبل از تاسیسش اگر با بند دومی که نوشته بودید متناقض باشه اجازه تاسیس بهش داده نمیشه.
پوستچی | دوشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
لطف دارید شما.
حق با شماست، ولی اگر به این صورت باشه، ایراد به اساسنامه حزب وارد میشه و وقتی اساسنامه حزب مورد ایراد باشه باید دقیقا مشخص بشه که کدوم ماده از اساسنامه مشکل داره.
این جوری باعث میشه که ایراد قابل رفع باشه نه اینکه به صورت کلی بگند به علت مخالف اسلام بودن اجازه داده نمیشه.
دوستی دارم چند وقت پیش کتابی ترجمه کرده بود و داده بودند برای مجوز، جواب داده بودند که “در حال حاضر این کتاب به درد جوانان ما نمیخورد!”
سمانه مالمیر | پنجشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
تقریبا سر این قانون و چند تا از ازادی های مشابه با استاد گرامی بحثمان شد به شدت!!!