وقتی دکتر احمدی نژاد برای جناب بقایی و حضرت مشایی بدون هرگونه سابقه ای حکم نماینده ویژه در آسیا و خاورمیانه می زند چرا اصحاب وب با ماه ها بل سال ها تجربه از این احکام بی نصیب باشند. رییس جمهور که با یهوووو تعطیل کردن مملکت به فکر شادی مردم است، می تواند با توجه خاصه به وبلاگ نویسان، موجی از سرور را در میان خلق وب باز ایجاد کند. وقتی برای دیگران شد، حتما" می شود ، حتما" می توانند. ترتیب لیست، بر اساس به روزرسانی تا آخر وقت اداری پنج شنبه ۱۸/۶/۸۹ بوده است. خورشیدعالمتاب نماینده ویژه رییس جمهور در پاسخ به شبهات دینی کشورهای پابرهنه مجیدبذرافکن فرستاده سری رییس جمهور در جنبش های احمدی نژادی معاصر جستجوحقیقت جوان برگزیده رییس جمهور در ستاد بین الدولی دختران جستجوگر حقیقت صاحب فصول دستیار ارشد رییس جمهور در امور گیر سه پیچ به کل سیاهی های خارج سایرن نسخه پیچ ر . ج در دفع انگل فتنه و فساد و کفر و الحاد در آمریکای شمالی سنجاق قفلی کاردار ر . ج در مرکز راهبردی واردات و صادرات عینک دودی از خود فرانسه شهاب واحدی مامور مخصوص رییس جمهور برای پرداخت وام بلاعوض به هنرمندان هالیوود عارف علوی نماینده ر. ج در افشای تهدید و تحدید دادستانهای جهان منهای خاورمیانه هادی امجدی لیدر مخصوص رییس جمهور در انجمن رهیافتگان تماشاگرنما زندگی باطلبه وقایع نگار مخصوص رییس جمهور در ثبت زندگی رییس جمهور نطع نمک ثناگوی اعزامی رییس جمهور به بارگاه جلال و جمال کبریایی هبوط کارشناس مشاور ر . ج در همه امور معنوی دنیا به استثنای خاورمیانه سلیم کریم زاده مامور رییس جمهور در صدور بیانیه های آتشین و انقلابی برای غرب وحشی شیدا جاوید مشاور ویژه رییس دفتر ر . ج در امور خاورمیانه، کل هستی و کل بشریت مریم منصوری کاشف اعزامی رییس جمهور به عمق اقیانوس ها برای کشف دانه های آبی مهدی موتلو همه کاره یکی از مقامات ر.ج در ارتباط با جن و مرتاض هندی و حورالعین مالک شریعتی بازرس ویژه رییس جمهور در بسیج کردن سایت های مستضعفین منتقد  موج روح الله نماینده ر . ج در نمایندگی های رییس جمهور در آبهای خلیج همیشه فارس حسین شاهمردی مشاور امین رییس جمهور در سندیکای بین المللی زنان نصف جهان و حومه افکار یک من مامور انذار و تبشیر رییس جمهور در حوزه جنوب غربی بالکان علی سنجری نماینده مخصوص رییس جمهور در مناظره با شیطان پلید  مصطفا قاسمی مامور مخصوص رییس جمهور در سازمان حجاج حج نرفته جهان اسلام مهدی اسلامی هویت نگار مخصوص رییس جمهور در افشای پشت پرده فتنه گران جهان محمد مجیدزاده خبرنگار ویژه رییس جمهور در کشف ماجرای جهانی ممه و لولو  باقر نصیری نماینده حقیقی و مادام العمر هر رییس جمهوری در سندیکای حفاظت بشریت در برابر گازهای گلخانه ای و سایر گازها مضر احسان کریم خانی معاون سوم رییس جمهور در جلوگیری از سیل در پاکستان، زلزله در شرق آسیا و قطع برق در بورکینافاسو اسکالپل بنام خداوند بخشنده مهربان؛ با صلوات بر محمد و آل محمد و درود بر روان پاک شهیدان انقلاب، بدین وسیله . {محدودیت جا} ساحل امید پیام رسان مخصوص رییس جمهور نزد شخص حضرت احدیت نون اول نامه روزنگار مخصوص رییس جمهور در دور هشتم سفرهای شهرکی به شهرک های غرب آسیا منهای خاورمیانه مجتبی شاهمرادی مدیرکل منصوب رییس جمهور در سازمان اشرار و اوباش توبه کار  حسام مظاهری مامور انصرافی ر . ج در ثبت، ضبط، حفظ، نشر و ترویج فرهنگ خیابانی کائنات صالح مفتاح منتقد رییس جمهور در مجمع مدافعان سینه چاک رییس جمهور برادر کوچکتر راوی برگزیده رییس جمهور در سازمان ملل مستضعف آماده به شهادت محمد آل حبیب نماینده محبوب رییس جمهور در سازمان تخریب و امحاء چهره های کافر، فاسق، منافق، فاسد، مخالف و قس علی هذا احسان عابدی کارگزار مخصوص رییس جمهور در کفشدار کردن پابرهنگان آفریقا طهورا نماینده ویژه ر . ج در بانک اطلاعات و تحولات شخصی و گروهی کل سایبر یاسین معاون سیزدهم ر . ج در اداره امور اروپای شرقی، غربی، مرکزی و ترکیه روزهای پرتقالی مشاور اعظم ر . ج در امور گیر به ضد معنویات در اروپا و آسیا(منهای خاورمیانه) پروانه رامیان خطیب طویل المله اعزامی توسط رییس جمهور به تروئیکای آذری زبان ها گلصنم مشاور خیلی ویژه نماینده ویژه رییس جمهور در سازمان اطلاعات و تحولات شخصی و گروهی کل سایبر گوش قرمز رابط سری رییس دفتر رییس جمهور در سازمان سیاسی ببرهای تامیل چای نبات نماینده موقشنگ ر.ج در هرچی شورای هماهنگی علافان 20 شغله کشورهای مشترک المنافع سابق نیلوفرانه نماینده خبری رییس جمهور در صداوسیمای جمهوری مردم جهان موج مجنون مامور دوره ای رییس جمهور برای توسعه کامنت های جوانان جهان اسلام هادی امیدی فر فرستاده ویژه رییس جمهور در جنبش عدم تعهد و مجمع جهانی بین الطرفین راضیه جبه داری مبلغ منصوب رییس جمهور در باغستان های مملو از گل هلند  متین سپهری پرچمدار خاص ر.ج در مراسمات عمومی و خصوصی و المپیک جهانی و آسیایی مهدی نصیری سخنگوی هیات جذب و حمایت از نخبگان بامرام و دوستدار عشایر جهان حامد فتاحی سر هیات اعزامی ر.ج برای گفتمان انتقادی با روشنفکران منتقد-نیهیلیست آسیا مصطفی دهقانی رابط ر.ج در اتحادیه کل منتقدین و زبان سرخان سبزه روی جنوب جهان توجه توجه: این لیست در حال به روز شدن است فعلا" لینک هر وبلاگ در قسمت لینکستان وبلاگم موجود می باشد. در برخی احکام به جهت رعایت اختصار به جای رییس جمهور از مخفف آن "ر . ج" استفاده شده است

1- سرعت عمل دکتر      دکتر در کارها خيلي سريع عمل مي کرد. سرعت عمل او انقدر زياد بود که از سرعت فکر کردن هم جلو مي زد و هميشه قبل از اينکه فکر کند عمل مي کرد. موقعي که حزب انگلا مرکل در انتخابات المان پيروز شد ايشان خيلي سريع به مرکل تبريک گفت که اين کار مرکل را شگفت زده کرد و در گفتگويي تلفني گفت اين سريعترين تبريک در تاريخ سياسي المان بوده. دکتر لبخند مليحي زدند و فرمودند کار خاصي نکردم که مرکل در جواب گفت چرا اين کار خيلي خاص است چون من هنوز به عنوان صدر اعظم انتخاب نشده ام و فعلا فقط حزب ما پيروز شده ولي شما انتخاب من به عنوان صدر اعظم را تبريک گفته ايد. اين واقعه نشان داد سرعت عمل دکتر انقدر زياد است که نه تنها از سرعت فکر کردن بيشتر است بلکه از وقايع روزانه هم پيشي مي گيرد و پيشکي به اتفاقي که هنوز رخ نداده واکنش نشان مي دهد   2- جلوگيري از حيف و ميل بيت المال      يک بار زماني که مطبوعات مطالبي را در مورد گم شدن 350 ميليارد تومان در زمان شهرداري دکتر منتشر کردند به ايشان گفتم نمي خواهيد به اين شبهات جواب دهيد؟ ايشان فرمودند نچ! مدتي بعد در مورد واريز نشدن 5/1 ميليارد دلار از درامد نفت به خزانه شبهاتي مطرح شد ما در راهرو قدم مي زديم و من باز همين سوال را مطرح کردم ايشان کمي به زمين خيره شدند و با خوشحالي چيزي را از روي زمين برداشتند و خدا را حمد و سپاس گفتند. من تصور کردم ايشان سرنخي از پولهاي گم شده پيدا کرده اند و پرسيدم دکتر چي پيدا کردي؟ ايشان فرمودند يک گيره کاغذ بود خدا را شکر مي کنم که رييس جمهور شدم تا جلوي اين جور ريخت و پاشها را بگيرم.   3- خاطره ياسمن هفت ساله از ساوجبلاق      ياسمن مي گويد يک روز در مدرسه به ما گفتند همه بايد به استقبال دکتر برويم. ان روز خيلي به ما خوش گذشت چون از همه مدارس امده بودند و شير و کيک مفتي هم به ما دادند. چند تا کاميون هم پرتقال اورده بودند و وسط خيابان خالي کردند اما يک سري ادم بزرگ که نمي دانم از کجا با اتوبوس اورده بودند به پرتقال ها حمله کردند و من از ترس اينکه زير دست و پا له شوم جلو نرفتم. صحبتهاي دکتر هم خيلي خوب بود چون بقيه دکترها يک جوري حرف مي زنند که من هيچي از حرفهايشان نمي فهمم و به ادم امپول هم مي زنند اما اين يکي يک جوري حرف مي زد که براي ما بچه ها خيلي خوب بود و همه حرفهايش را مي فهميديم. کلا يک جورهايي مثل خانم ناظم ما که سر صف مي رود پشت بلندگو حرف مي زد.   4- بازگشت به صدر انقلاب        ان اوايل که دکتر تازه رييس جمهور شده بود هميشه مي گفت ما از ارمانهاي انقلاب دور شده ايم و بايد به صدر انقلاب برگرديم. من ان موقع ترديد داشتم و فکر مي کردم چگونه ممکن است بعد از سي سال به شرايط دوره انقلاب  که همه چيز به هم ريخته بود برگرديم. مدتي بعد که با خاموشي هاي گسترده، برق جيره بندي شد يکي از بستگان مسن ما که بيش از 90 سال سن دارد مي گفت به ياد دوره مرحوم حاج امين الضرب مي افتد که تهران فقط يک کارخانه برق داشت و تنها روشنايي بخش کوچکي از شهر تامين مي شد. اينجا بود که فهميدم نه تنها به صدر انقلاب برگشته ايم بلکه سرعت بازگشت انقدر زياد بوده که از رگ و ريشه هاي انقلاب هم عبور کرده ايم و به 90 سال پيش رسيده ايم.   5- پرهيز از اصراف      سازمان بازرسي کل کشور نامه اي فرستاده بود مبني بر اينکه تصميم دکتر در مورد عقب نکشيدن ساعت رسمي موجب هدر رفتن 5/1 ميليون مگاوات انرژي شده و اين تصميم 45 ميليارد تومان خسارت به بار اورده است. نامه را به دکتر نشان دادم و ايشان گفتند اقدامي لازم نيست و من هم نامه را در سطل اشغال انداختم. دکتر بنده را مورد ملامت قرار داد و گفت چرا اموال بيت المال را هدر مي دهيد؟ مي توانستيد از پشت اين نامه به عنوان چرک نويس استفاده کنيد اين کاغذ يک تومان ارزش دارد و ارزش پشت ان 5 ريال است پس شما 5 ريال به بيت المال خسارت زديد. من بسيار شرمنده شدم و سعي کردم مانند دکتر به فکر بيت المال باشم.   6- مصاحبه هاي دکتر      دکتر سبک جديدي را در پاسخ دادن به سوالات خبرنگاران ابداع کرد که به گفته کارشناسان در نوع خود بي نظير است. ايشان اکثر سوالات را با سوال جواب مي دادند به صورتي که گاهي خبرنگاران تازه کار فراموش مي کردند که خبرنگارند و دکتر سوال مي کرد و انها جواب مي دادند. دکتر يک برگ برنده ديگر هم در مصاحبه داشت و اگر خبرنگاري گير مي داد که جواب سوالش را بگيرد ايشان مي گفتند ما اصلا چنين چيزي در ايران نداريم. يک بار خبرنگاري بسيار سمج بود و سوالات پي در پي مطرح مي کرد و در اخر گفت دنيا ايران را منزوي کرده است. دکتر در جواب لبخند مليحي زد و با خونسردي گفت نخير ايران دنيا را منزوي کرده است. خبرنگار چند دقيقه مبهوت شد و همينطور به دکتر نگاه مي کرد بعد بدون اينکه چيزي بگويد از سالن خارج شد.    

ايران كشوري است كه در آن تنبلي بس بي هزينه است . كشوري است كه در آن تعطيلات زياد است و دولت نيز بر آن مي افزايد . كشوري است كه مردم به تعطيل نشدن اعتراض مي كنند و دولت را مجبور به تعطيلي مي كنند .كشوري است كه در آن نمايندگان تنها بر سر جابه جابه جايي تعطيلات بحث مي كنند نه كم كردن آن. به هر حال گاهي ميشه گفت كه اينجا همه چي تعطيله!!!!!+ده هفته تعطیلی در 6 ماه؛ مجلس نیمی از سال را تعطیل بوده است.http://rajanews.com/detail.asp?id=61263

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود ولیک به خون جگر شود

  که دیگر از نیمه اش گذشته . . . نیمه ی ماهِ نیمه ی سال!   * شهریوری که این ها همه برایش بهانه اند! * شهریوری که در آن پری می آید. * شهریوری که نرجس را دارد. * شهریوری که فاطمه در آن است. * شهریوری که بعد از آن مهر است. * شهریوری که در آن.... * شهریوری ک... . . .   پی نوشت: ۱. دوستی گفت که مدتی است پست هایم خالی از روح و احساس شده... ۲. شهریوری ها... ۶۰ نما.پروانه.نرجس.فاطمه! تولدتون مبارک!  ۳. چه شهریوری است شهریور امسال!!!   تا امسال هیچ حسی نسبت به شهریور نداشته ام....  اما عجب دوست داشتنی است برایم شهریور امسال!!!!  

توی این دنیای تقریبا بی رمق شده وبلاگستان، فیلتر شدن وبلاگ ممد مجیدزاده میتونه یه چیز کاملا متفاوت باشه. خبر کوتاه بود و تاثیرگذار : نون و قلم فیلتر شد. پ.ن : واژه تعطیلی که در عنوان استفاده شده، به وبلاگ ممد بر می گردد و نه خود او.

برای این کودکان سیل زده پاکستان چه تفاوتی می کند دستی مسلمان آنان را از مهلکه نجات دهد و یا دستی غیر آن.برای آنان مهم است دستی نجات بخش پیدا شود برای رهایی شان. زیرا برای رهایی آنان نه به سلاح نیاز است و نه به....

خبري خوب در اين روزهاي طولاني و گرم:نشریه ادبی الکترونیکی شکل کاری از بچه های قم منتشر شد. برای دانلود نسخه ی پی دی اف اینجا کلیک کنید.

* شب جالب :  شب گذشته ، در لابه لای پیام های بازرگانی _ که انصافاً روی اعصاب است _ پیامی پخش شد ، جالب . تبلیغی بود از یک شامپوی جدید . شکل بیان آن تبلیغ هم به این گونه بود : شامپو  "آلوورا" ، معجزۀ هزاره ی سوم . بعد با زهرا یاد یکی از هموطنان افتادیم . بعد خواستیم بخندیم ، نخندیدیم ، از ترسمان ، حتی زیر ِ سقفمان !!! * حرف جالب : به بهانه ی بعد از افطارهای ماه رمضان ، سریال های زیادی همه ساله از سیمای ج . ا . ا پخش می شود . تنها سریال جراحت را دیده ام . شب های اول آن زهرا و خواهر کوچکم شاکی بودند که بجای اینکه کارهایی از عطاران یا مدیری بگذارند ، سریال اعصاب خورد کنی مثل جراحت تحویل مردم می دهند . و ما هم تایید می کردیم . اکنون باور آنها تغییر کرده ، و ما هم . انصافاً متن حرف های نوشته شده برای بازیگران فیلم ، انقدر جالب و خنده دار است ، که چیزی کم تر از طنز های مدیری و عطاران ندارد . بالاخص دیالوگ های بزرگ و اسماعیل . "ای قلندر آواره ، دلتو بزن به دریا ..." ، "من شونه هامو کندم و جاش گاو آهن گذاشتم" ، و... * نامردی ِ جالب : شب بیست و سوم رمضان ، برای احیا رفتم مراسم خادم الرضا . کفشم _ که از قشم خریده بودم و البته همین تازگی ها پوشیده بودم را _ ، یک جایی مخفی کردم و رفتم تو ، کمی بعد بیرون آمدم تلفنم را جواب دهم که کفشم نبود . نامردهای ... کفشم را دزدیده بودن و برده بودن . برایم جالب بود که در آن زمان اندک و در آن جای مخفی !!! هر چه گشتم ، هر چه ...  نبود .  بعد رفتم به مراسم . انقدر تا پایان یاد کفشم بودم که نصف گریه ها و دلشکستگی هایم به یاد آن ها بود و فحش های زیر لب به دزدش !!!  * روز جالب :  امروز شونزدهم شهریور است ، روز جالب فوتبال ایران . خاطره ای بد برای آنها ، خوب برای ماها !!! خاطره ی شیش تایی های تاریخی در ورزشگاه تازه تاسیس آزادی تهران . هنوز با آن خاطره  در کل کل های فوتبالی می شود ضربه زد به دو قهرمانی ِ آسیای اس اسی ها ! هنوز برای پروین و دوستانش ، طعم آن پیروزی ، شیرین تر از فتح ورود به جام جهانی است . و هنوز برای ماها .... مایی که رنگ ِ قرمزمان ، حالا دیگر خیلی کم است ، در روزگاری که فوتبال رنگ ِ سیاست دارد و بوی تعفن !!!

حميد سوريان ديشب براي 5 امين سال پياپي طلاي جهاني گرفت .واقعا از كشتي گرفتنش لذت ميبرم   .ديشب با اون فيتوي جالبي كه زد كلي حال كردم ولي سوريان هنوز يه ضعف داره و اون هم در دفاع باراندازه گرچه خودش بارانداز كاره خوبيه ولي نميدونم چرا توي دفاع بارانداز هنوز ضعيف عمل مي كنه اميدوارم تا المپيك اين ضعفو رفع كنه و طلاي المپيكم بگيره. يه طلايي ديگه علي اكبري بود كه پارسال برنز گرفته بود .كشتيشو نديدم ولي فكر ميكنم همين كه روسو برده تو نيمه نهايي كفايت ميكنه. + خبر كشتي گرفتن سامان طهماسبي براي آذربايجاني ها برام درد آور بود. +اضافه كنيد بعد از فرار مغزهاي علمي .فرار نوابغ ورزشي.

یه قولی به خودم دادم که باعث روشن شدن تکلیف خودم و اطرافیانم میشه ......البته اگر نره  تو زمره بقیه ی قولایی که به خودم دادم .. وحالا خوشحالم . همه لحظه های زندگی تجربه خوبیه واسه آینده .

برگشتن از همه‌‌ی كارها سخت‌تر بود. مثل الان كه حمام رفتن از همه‌ی كارها سخت‌تر است. انگار نوعی تقدس هست در این گرد و غبار که تنهایی و غربت را مثل شعری تکراری، هر روز با خود خوانده و تکرار کرده است و از اصلش بیزار است. یا مثل فشردن دست دوستان که سخت است به نوبه‌ی خودش، بس که زبر شده‌اند این دست‌ها. و کلی کار سخت دیگر. امروز به او گفتم اگر نخندی، دلم برای آن‌جا کمی تنگ شده است. اما در آن لحظه هم، داشتم به سختی از همه‌چیز فرار می‌کردم و درگیر احساسات متناقضی شده بودم که  به خاطر دو ماه دور بودن بود از همه‌چیز. و مثل عادت نداشتن به موبایل بود این فکر. بچه‌ها روز آخری همدیگر را بغل می‌کردند و گریه می‌کردند. اما من به سوی تنهایی خودم فرار می‌کردم. و حالا، احساس می‌کنم هنوز هم دارم سخت‌ترین کارهایی را انجام می‌دهم که هیچ‌وقت در خودم، توانایی انجام‌شان را نمی‌دیدم. غمگین نیستم. از برگشتن، خیلی خوشحال هستم و همین که پایم را از اتوبوس پایین گذاشتم، انگار همه‌چیز را سال‌ها بود که فراموش کرده بودم و فقط، سال به سال و گاه‌گاهی، در رویایی، رنگی از آن‌روزها هنوز باقی بود. کهنه شده بود همه‌چیز و در خودم چیزی احساس می‌کردم که اصلا شکل درد دل‌های این شکلی، اگر بشود گفت، و یا چس‌ناله‌جات و حتی چیزهای مربوط به گذشته نبود. شاید روزی برسد که وقت خواندن این نوشته با خودم بخندم و بگویم شاید توقع طاق نصرت و گاو سربریده داشته حضرت آقا که این‌ها را آن‌روزها نوشته و یا شاید فکر کرده شاخ غول را شکسته. شاید هم همه‌چیز برعکس باشد و آدم همیشه، در گذشته اشتباه فکر نکند. هیچ قانونی هم وجود ندارد مبنی بر این‌که آدم در آینده در مورد احساسات گذشته‌اش، درست قضاوت کند. فعلا همین‌ها تا بعد.

نشریه ادبی الکترونیکی شکل کاری از بچه های قم منتشر شد. برای دانلود نسخه ی پی دی اف اینجا کلیک کنید. محتوای مجله نقد ادبی و داستان ترجمه و تالیف است. یک پرونده ویژه ی ویلیام باروز که فکر کنم اولین باره تو ایران با  این حجم مطلب بهش پرداخته می شه. اگر برای تبلیغش بهمون کمک کنید ما رو سپاسگزار خودتون خواهید کرد.

  پرنده لب تنگ ماهی نشسته بود     و به ماهی نگاه می کرد و می گفت:         سقف قفست شکسته!                             چرا پرواز نمی کنی؟؟؟   (منبع: اینترنت) پ.ن: امسال عجب ماه مبارک سوت و کوری دارد .

رهبر انقلاب در دیدار اساتید دانشگاه ها؛ روش صحیح مناقشه با علوم غربی بیان پاسخ های مستدل اسلامی استاين را ذكر كردم كه به آقايان يادآوري كرده باشم راه ترويج اسلام و اسلامي كردن دانشگاه ها اخراج يا بازنشستگي اجباري اساتيد نيست . اين ديدگاه حذفي جز ضرر براي دانشگاه ها و دانشجويان وكشور چيزي در بر ندارد.زيرا بسياري از اين اساتيد خوشبختانه يا بدبختانه بسيار از نظر سوادي بالا هستند حال واقعا اگر اساتيد ما هم آنقدر با سواد باشند ديگر نيازي به حذف نيست.زيرا كه انسان ها و دانشجويان منطق دارند و آنچه با منطق باشد مي پذيرند و از آن استفاده مي كنند.حذف كردن تنها سبب بدبيني و حساسيت مي گردد نه اسلام گرايي.+ سعي كردم كوتاه باشد.

درد من تنهايي نيست ؛ بلكه مرگ ملتي است كه گدايي را قناعت ؛ بي عرضگي را صبر ؛ و با تبسمي بر لب اين حماقت را حكمت خداوند مي نامند.   گاندي

چند روزیه تنها توی یه اتاق دارم زندگی می کنم. تو کل عمرم کمتر وقتی بوده که تنها بوده باشم. همیشه یا یه خواهر یا برادر یا مادر یا پدر یا یه دوست یا یه هم اتاقی کنارم بوده. شاید کسی باور نکنه که گاهی اوقات دلم برای تنهایی تنگ شده، و همین که به دامن تنهایی پناه بردم، قاعده ی ترک عادت که موجب مرض است، به سرعت من رو به جمع کشونده. اما این روزا توی یه اتاق نشستم، صبح تا غروب این کامپیوتر جلومه و یا دارم می خونم و یا تایپ می کنم. حتی حوصله ام نمی کشه این چند طبقه رو برم پایین، یه قدمی بزنم. تنها کسی هم که باهاش ارتباط دارم و گهگاهی می رم پیشش و مدتی به قاعده ی ترک عادت بر می گردم هوئنه. چند تا آهنگ تکراری مورد علاقه ام هم مونس و همدمم شدن. حتی حوصله ام نمی گیره ، ببینم آهنگای دیگه چی هستند! هیچ وقت سراغ اونا نمی رم، خیالم راحته که اینهایی که دارم گوش می دم رو دوست دارم. روزای خاصی هستند خلاصه. عصرها سر یه ساعت خاص، یک گنجشک از بیرون می یاد توی اتاق، یه کم دنبال غذا برای خودش می گرده و چند تا قدم که می زنه و چند تا نوک به زمین می زنه، پا می شه می ره. نمی دونم با اون یک اپسیلون چیزی که از روی زمین پیدا می کنه سیر می شه یا نه! ناگهانی اومدن مهمونم اولش من رو می ترسون و بعد خوشحال می کنه.  دو تا کبوتر هم همین نزدیکیای نشستند، این چند روزه، از جاشون جم نمی خورن. اگه روزی یکی دو بار پاشم برم توی بالکن، می بینم که باز هم قمبرک گرفتن، نشستن اونجا، و انگار عزا دار هستند. من اصلا عادت ندارم با گل و گیاه و حیوونا حرف بزنم. بعضی ها هستند که هنر خاصی در این کار دارند، اما من، نه. خلاصه این که امروز رفتم توی تراس و دیدم نه، جانم که شما باشید یکی از اونا باز هم از جاش تکون نخورده و هنوز اونجاست. یک کم دعواش کردم. گفتم پاشو تنبل، مثل جغد یه جا نشستی ذل زدی به یه نقطه، که چی؟ پا شو برو یه دوری بزن. حالا انگار نه انگار که حکایت اون کبوترا، حکایت این روزای منه. آخه اونا با من فرق دارن. اونا پرنده اند، راحت می تونن پرواز کنند برن بیرون. آماده شدن نمی خواد، لباس پوشیدن لازم ندارن. از این همه پله نباید برن پایین. نمی دونم خلاصه اونا کبوترن، تازه نباید بشینن بنویسن و نگران این باشن که باید فردا سه تا کار تحویل بدن و هنوز هیچ کدومشون رو انجام نداده باشن. بگذریم این حرفا مهم نیست ، مهم اینه که کبوتره انگار حرفامو شنید. یه دفعه دیدم پا شد و رفت . نمی دونم کجا رفت اما غروب که دوباره رفتم توی تراس ، دیدم دوباره اومده چپیده سر جای خودش، نه یه کم این ورتر، نه یه کم اون ور تر. اصلا نمی خواستم درمورد آقا کبوتره و خانوم بدتر از خودش صحبت کنم. می خواستم درمورد تنهایی بنویسم. سختی نویسندگی همینه دیگه ، فکر آدم می پره این ور و اون ور. آخ که چقدر دلم می خواست یه نویسنده ی توانمند بودم. حیف. جانم براتون بگه که؛با همه ی اینها ، تنهایی اگر چه برای خودش عالمی داره اما ترس آوره. گاهی به پیشرفت آدم کمک می کنه اما اگر زیاد بشه ، آدم رو به رکود می کشونه. اگر چه ما تنها به دنیا اومدیم و دوباره تنها در قبر می گذارندمون، اما (حقیقتا نمی دونم اما چی)... . راستش از تنهایی می ترسم. نه این که الان که تنها هستم بترسم ها، نه، نمی دونم براتون پیش اومده یا نه، که توی جمع باشید و اتفاقا جمع رو دوست بدارید و اتفاقا جمع هم شما رو دوست بدارند ، اما باز هم در میانشان احساس تنهایی کنید. نمی دونم نهایتا چی می خوام بگم. نمی دونم تنهایی خوبه یا نه. فقط می دونم هر دوش لازمه. هم تنها بودن و هم با جمع بودن.

خواستم ببینم جای من توی دنیا چقدره. تو کل این دنیا من چقدر هستم. اندازه ام چیه؟ دیدم نمی تونم. پای پنجره ایستاده بودم. طبقه ی سوم. خجسته توی حیاط بود. گفتم اگر منو رو به اندازه ی خجسته حساب کنیم که تقریبا همون قد و اندازه هستم، و اگر از طبقه ی سوم اینقدر کوچیک باشم، از بالا اونجا که زمین دیده می شه، هیچی نیستم، و اگر بالاتر، اونجا که ستاره ها و سیاره ها دیده می شن رو حساب کنیم ، دیگه اصلا می گن اون رو که ولش کن، اصلا وجود نداره، تازه شاید اصلا این رو هم نگن دیگه. خیلی وقت باشه عدم حساب شده باشم. و بالاتر از اون یعنی جاهایی که کهکشان ها و ... دیده می شن رو دیگه بی خیال!

تنها کودکانِ سينه‌خوارِ ستاره و آهو می‌فهمند چرا شب همه شب پريونِ هفت پرده‌ی لافتا می‌آيند به حيرتِ آدمی از سهمِ علاقه اشاره می‌کنند و باز به بالایِ بهشتِ بوسه‌ها باز می‌گردند. خودم به تو خواهم گفت از ديگران مپرس. من در قُمارِ همين علاقه‌های آسانِ آدمی گريه‌ها از دامنِ دريا برده و خواب‌ها به قيمت همين بيداریِ بی‌خيال باخته‌ام. گوش کن من خودم شنيدم پرنده‌ای که تازه از بالای بهشتِ بی‌مگو آمده بود داشت با باد از سکوتِ ستاره و آهو سخن می‌گفت. هی شيرخواره‌ی خسته اولادِ هفت پرده‌ی لافتا تو بايد سنگ‌ها کشيده باشی تا سَبُک از ترسِ اين گردنه بگذری. صالحی پی نوشت: به توصیه ی دوستم زینا از کودک بی گناهی می گویم که دنیا را بی رویا ترک کرد و آه و حسرت بر دل همه ی ما گذاشت. به همان بلای سیاه کودک آزاری گرفتار شد و تاب نیاورد. به راستی که هیچ نتوان گفت... برای خواندن کامل ماجرا  اینجا  بهتر است.

قبل نوشت: دستانم می لرزید. ولی آنقدر دلم بدرد آمده بود که باید می نوشتم.... حالا دیگر صدای ناله‌های ضعیف و معصومانه دخترک، زخم‌ها، سوختگی‌ها و کبودی‌های روی پیکر ضعیف و لاغرش همه و همه از پایان زندگی پر درد و رنجش حکایت دارد. او پس از مرگ ناباورانه پدر و رفتن مادر تنهای تنها مانده بود و هیچ پناهی نداشت. نه دست مهربان و نوازشگر پدر و نه آغوش گرم و پر مهر مادر. دخترک لالایی می‌خواست، لالایی مادر برای آن که در نبود پدر آرام گیرد. اما افسوس که در غروب مه گرفته زندگی کوتاهش هیچکس گریه اش را نشنید. نه دست مهربانی و نه آغوش گرمی که غم کودکانه بی پدری و دوری مادر را بگیرد. همه لحظه، لحظه‌های زندگی‌ تلخش با کتک و سوختن، ضرب و شتم همراه بود و بس. هر گاه دلش برای پدر تنگ شد و او را صدا زد کتک خورد. هر گاه مادر را صدا زد تا از درد زخم‌های دل کوچک و پیکر زخم خورده‌اش بگوید بدنش را سوزاندند. ندا کوچولوی سه ساله، همه اینها را تاب آورد و دم نزد. اما راستی مگر قلب کوچکش تحمل چقدر زخم ناجوانمردی و ضرب و شتم و... را داشت و آخرین بار که اشک‌های چشمان خون آلودش از این همه خشونت و بی رحمی روی گونه‌های کبودش جاری شد، ضربه‌ای مهلک بر سر و صورت کوچولویش وارد آمد و سرانجام جانش را گرفت. " به نقل از خبرآنلاین"  کودک آزاری چیست؟ کودک‌آزاری ازجمله معدود پدیده‌های انسانی در سطح جهانی است که حتی با  تلاش‌های گوناگون بین‌المللی در جهت حمایت از حقوق کودکان، همچنان شاهد برخوردهایی نامعقول و غیرمنطقی با کودکان هستیم. در تعریف این واژه باید گفت : "کودک آزاری" عبارت است از هر گونه فعل یا ترک فعلی که باعث آزار روحی و جسمی و ایجاد آثار ماندگار در وجود یک طفل شود، برخی از این آثار می‌تواند مخفی باشد. ممانعت از حاضر شدن در کلاس درس، محروم کردن او از غذا، حبس در حمام یا زیر زمین اشکال مخفی کودک آزاری است. تنبیه بدنی و تجاوز جنسی به کودک هم از انواع کودک آزاری فیزیکی است که علائم آن قادر به ردیابی است. البته آنچه که بیشتر این پدیده را مورد بحث قرار می دهد این است که در خانواده ها و در بین والدین نا آگاه و با فقر فرهنگی بیشتر شاهد کودک آزاری هستیم. اینها را به این خاطر نوشتم که دلم لرزید از معصومیت و بی گناهی کودکی سه ساله که بازی زمانه او را به دامان مرگ کشاند. چه گناهی داشت مادر ۱۹ساله اش که در ۱۶سالگی بیوه شده بود؟ این چه تقدیری بود که برای این طفل بیگناه نوشته شده بود؟ چرا یک زن باید اینقدر سنگدل باشد؟ فقر؟ فقر مالی یا فرهنگی؟ مرگ؟ بی عاطفه بودن؟ عدم حس نوع دوستی؟ دروغ؟ زورگویی؟ ریا؟ ترس؟ آخر کدام عامل؟ کدام عامل باعث شد ندای سه ساله را با قاشق داغ شکنجه دهند ؟ آنهم به دلیل مشکلاتی که داشت... دوری از مادر... نبود پدری که هرگز ندیدش... بدخلقی ها و کج خلقی های خانواده ی عمویش... کتک ها و آزارهایی که از پسرعموی کوچکش میدید... اینها همه باعث شب اداراری اش بوده اند و همسر عمویش به دلیل این مشکل طفلک معصوم را با قاشق داغ شکنجه می کرده... با آن دنیای کوچکش چقدر تنها بود. مثل خدا که تنهاست. و چقدر ناتوان بود. اما خدا توانا بود و او را برای خودش میخواست.   *لینک این خبر را می توانید در اینجا ببینید.   پی نوشت:  ۱.و بازهم تاکید می کنم که ریشه تمام این ناهنجاری ها ابتدا در فقر فرهنگی است. فرهنگی که در جامعه ما دیگر به تاراج رفته به حساب می آید... ۲.خدایا...! چرا منجی ات نمی آید؟  

همکارم گفت من غمخوار تواَم ... پ ن : به همین سادگی ، به همین تلخی !!!

  شاید همیشه یه چیزایی باشه که آدمو آزار بده. یه چیزایی باشه که غم باشه. ولی یه چیزای مهم تری هست که درده.  هر روز که می گذره  از خودت می پرسی چیزی بدتر از این هست که آدم ندونه؟ با خودت میگی شاید یه روز بیشتر زنده نباشی، کی می دونه؟ هیچی دردتر از این هست که جاهل بمیری؟ بمیری و ندونی که معنای خیلی از حرفا چیه. معنای غیرالمغضوب علیهم ، معنای ولاالضالین ، معنای عبادالصالحین و .... دردتر از اون اینه که دور و برت پر از آدم هایی باشه که انقدر به درستی فکرشونو راهشون مطمئن هستن که سرش بحث و دعوا می کنن. اما تو، درستی توی اون راه نمی بینی. چون پر از اشتباهه. درد همینه. مشکل همین جاست. وقتی آدما برای اثبات خودشون حتی روی غلط هاشون سرپوش میذارن و ازش دفاع می کنن. چطور میشه راهشونو درست دونست؟    

  به آفتاب فردا میاندیشم که برای من طلوع میکند.

امروز حجه الاسلام رسایی خبر داد که مسولین صداوسیما به مجلس قول داده اند برنامه "دیروز امروز فردا" مجددا" با قوت ادامه می یابد! جای سوال دارد که چرا این برنامه برای مجلس شورای اسلامی و شخص جناب رسایی جایگاه یافته که برای وقفه آن مسولین صداوسیما را احضار کرده اند؟! حمایت های رسمی از "دیروز امروز فردا" را بیشتر به حساب ارتباطات گسترده مجری خوش اخلاق برنامه باید گذاشت. دکتر یامین پور که به واسطه سابقه و قلم شیوایش حامیان ویژه ای در سایت ها و خبرگزاری ها دارد، بیش از آنکه به محتوای و ساختار برنامه بپردازد، تلاش دارد با مدیریت حواشی، برنامه خود را در بورس نگه دارد. شاید یامین پور برای نقص های برنامه اش هزاران دلیل و درد دل از فضای حاکم بر سیاست و صداوسیما داشته باشد اما واقعیت این است که رسانه قوانین خاص خود را دارد و بدون پرسش از دلایل، حکم صادر می کند!! چند ضعف برنامه او را ذیلا عرض می کنم! محافظه کاری مفرط:  تا زمانی که او جسارت طرح مطالب بحث برانگیز و سوالات عادی و روزمره عامه مردم را نداشته باشد بیننده ای هم نخواهد داشت. عدم بهره گیری از هنر غافلگیری: در برنامه های یامین پور همه چیز از قبل قابل پیش بینی است. از میهمانان گرفته تا سوالات مجری و نیز مباحث طرح شده! نمی دانم او چه اصراری دارد که برنامه اش زنده پخش شود! وقتی قرار است همه چیز رسمی باشد نیازی به اجرای زنده برنامه نیست! عدم تحقق مناظره: صداوسیما پیشتر هم برنامه های گفتگو محور کم نداشت. آنچه دیروز امروز فردا را قرار بود شاخص کند وعده مناظره بود. وعده ای که با چند موج کوتاه به سرانجام مطلوب نرسید. به هر حال صداوسیما و یامین پور برای حل این معضل راه ساده راانتخاب کردند! پاک کردن مسئله مناظره! تخت بودن برنامه: یامین پور نتوانست از ابزارهای متنوع برای فرار از یکنواختی بهره بگیرد. برنامه و اجرای او خیلی تخت است. دو نفر-و گاه سه نفر- دور یک میز می نشینند و با کمترین مداخله مجری با هم صحبت می کنند! این یکنواختی چه جدابیتی برای مخاطب دارد؟ و فرقش مثلا با برنامه بدون حاشیه ی گفتگوی یک یا گفتگوی ۲۳ چیست؟؟ بی نظمی در پخش: دیروز امروز فردا نمی دانم به چه دلیلی ناگهان مناسبتی شد! طبیعتا این بی نظمی در پخش همراهی مستمر و هدفمند مخاطب را دچار نقص می کند.  زیر سوال رفتن بی طرفی مجری: یامین پور آنقدر در دعوت از طیف خاص سیاسی-فکری اصرار کرد که کمتر کسی است که نداند او چگونه می اندیشد و همین مهم مخاطب را دچار از پیش تصمیم گیری درباره او و برنامه اش می کند. دوستان رسانه ای دکتر یامین پور -که خیلی علاقه داشتند و دارند برنامه او را با برنامه ی مشابه ای! چون نود مقایسه کنند- باید به ساختارهای نود هم که باعث ماندگاریش شده توجه کنند. صرف نظر از عقاید و نقد محتوایی عادل فردوسی پور باید به جذابیت و کشش سه ساعته برنامه نود اذعان داشت. در برنامه فردوسی پور هر لحظه مخاطب انتظار و هیجان وقوع واقعه یا حادثه ی غیر قابل پیش بینی دارد. در عین حال عادل همیشه سعی می کند تریپ استقلال و بی طرفی بیاید که این موضع در مقبولیت برنامه اش کم تاثیر نیست! تنوع برنامه و جسارت عادل در طرح سوالات چالشی و ناگهانی هر هفته میلیون ها مخاطب را همراه می کند و خود عامل فشار به مدیران رسانه در باز گذاشتن دست او شده است. میان نوشت: فکر می کنم برنامه "هفت" فریدون جیرانی هم دارد پا جای پای عادل می گذارد و می توان چشم انداز موفقی برایش انتظار داشت. البته اگر پس از چندی مثل عادل به سراغ سوژه های زرد نرود پامین پور امتیازات ویژه ای چون تحصیلات دکترا در عین جوانی، خوش بیانی و خوش سیمایی، قلم خوب و عقاید پاک و انقلابی دارد که می بایست قدر دانسته شود. اما در عدم توفیق او همین بس که در مجلس و رسانه ها ادامه برنامه اش مطالبه می شود!! او باید بداند به جای پیگیری برنامه اش در مجلس و سایت ها، باید به تغییر ساختار برنامه اش فکر کند. رسانه آن قدر قدرت دارد که نیازی به پشتوانه های دیگر نداشته باشد. برنامه جذاب چنان فشار اجتماعی ایجاد می کنند که نه تنها به فشار حکومتی و رسانه ای برای ادامه برنامه نیاز نباشد! بلکه طبق معمول مسبوق برای تعطیلی اش جلسه می گذارند!! با این ساختار "دیروز امروز فردا" نهایتا" محکوم به تعطیلی و فراموشی است! پی نوشت: عید بزرگ، سعید و فرخنده فطر در پیش است، به فکر مطلبی ویژه هستم!! 

آقاي ذوالنور در هفته گذشته در مصاحبه اي گفته بودند  مشايي را جزو پرونده احمدي نژاد محاسبه نكنيد.احتمالا در زمانه ما رياضيات دچار تحولات چشمگيري شده است  زيرا در گذشته  اپسيلون را ناديده مي گرفتند (يعني مقدار بسيار ناچيز) اما اكنون مقادير بيشتر را نيز ناديده مي گيرند يعني (اپسيلون مقدار بزرگ). در همين راستا بايد خدمت آقاي ذوالنور ياد آور شويم يا تعريف جديد اپسيلون را ارائه دهند يا اينكه بگويند چگونه ؟آقاي مشايي را با 21-2 سمت در دولت و صحبت هايشان كه جالب است و كم هم نيست چگونه ناديده بگيريم.به هر حال اندازه اپسيلون آقاي مشايي يك مقدار زيادي بزرگ است.

چرا تو این همه خوبی ؟بیا کمی بد باش !نمی توانی ،می دانم،نمی توانی ،امابیا کمی بد باش !تویی که سبزه و گل را به آب عادت دادی تویی که با لب خود،این غمین تنها را به می بشارت دادی تو را که می بینم خیال می کنم انسان،همیشه این سان است چرا همیشه بهاری ؟کمی زمستان باش مرا به سردی این روزگار عادت ده چرا تو این همه خوبی ؟بیا کمی بد باش!

کاش می شد هر چیز کاملی را به این شکل دو نیم کرد. کاش هر کسی می توانست از این قالب تنگ و بیهوده اش بیرون بیاید. وقتی کامل بودم، همه چیز برایم طبیعی، درهم و برهم و احمقانه بود، مثل هوا؛ گمان می کردم همه چیز را می بینم، ولی جز پوسته سطحیِ آن، چیزی را نمی دیدم. اگر روزی نیمی از خودت شدی، که امیدوارم این طور بشود، چون بچه هستی، چیزهایی را درک خواهی کرد که فراتر از هوشمندی مغزهای کامل است. تو نیمی از خودت و دنیا را از دست خواهی داد، ولی نیمه دیگرت هزاران بار ژرف نگرتر و ارزشمندتر خواهد شد. تو هم آرزو خواهی کرد همه چیز مثل خودت دو نیم و لت وپار باشد، چون زیبایی، خرد و عدالت فقط در چیزی وجود دارد که قطعه قطعه شده است.پ ن: متن بالا از رمان ویکنت دو نیم شده اثر ایتالو کالوینو ست که دیروز در مسیر برگشت از دیار خویش به قم داخل اتوبوس خوندم.

طبق معمول وقتی به نت وصل شدم مسنجرم رو هم راه انداختم. و طبق معمول بعد از باز شدن آی دیم یا هو اینسایدر سر و کله ش پیدا شد. خوب چیزی خوبیه این یا هو اینسایدر. کار آدمو می تونه سریع تر راه بندازه تو سرچ یا چک کردن میل ها. اما من همیشه می بستمش. این بار یکهو چشمم خورد به جمله ای که زیر سلامش به من بود! نوشته بود (البته به انگلیسی) که پروانه ها معده ندارند! خیلی برام جالب شد و بستمش و دوباره بازش کردم: عطسه میتونه صد مایل سفر کنه! باز بستم باز کردم:الان در جایی ساعت پنج عصر است!!! یاد لورکا افتادم و دوباره... و من همچنان ادامه دادم. مثل دیوانه ها هی بستم و باز کردم و خوندم. گهگاه اطلاعات عمومی و گهگاه جملات نغزی رو می نویسه بعد از سلامش به کاربر مسنجر... خیلی ازش خوشم اومد. دمش گرم.

نهُ پروانه من گریخت... به شتاب یک شوقُ به سبک باری یک خیال به پریشانی یک آرزوی آشفته... چه میدانم چگونه؟ از تنهایی اتاق گریختم خود را در پی او به در خانه رساندم گشودم بیرون را نگریستم کویر...آسمان...سکوت   پی نوشت:پس چرا من این همه دلتنگم.  

هیچ وقت نقاش خوبی نخواهم شد.امشب ولی کشیدم شبیه نیمه سیبی که به خاطر لرزش دستانم زیر آواری از رنگها ناپدید ماند!                                                                                                     (زنده یاد حسین پناهی)پ.ن:سلام،فعلا فقط همین!برای اینکه بگویم زنده ام...برمیگردم،ایشالا به زودی...