وبلاگ گروهي دانشجويان قمی سراسر کشور

هزار خورشید تابان رو عزیزی برایم از نمایشگاه هدیه گرفته بود؛شاید ده روزی باشه که درگیرش شدم.برخلاف عادت همیشگیم این بار وقتی دیدیم با داستان ارتباط برقرار کردم سعی کردم روزی یه فصل یا دو روزی یه فصلشو بخونم که زود تموم نشه!مگه آدم تو زندگیش چندتا داستان بلند گیر میاره که درگیرش کنه!بادبادک بازش هم همین طور بود هرچند باید بگم که این اثرش پخته‌تر از قبلی بود.کتاب پر بود از لحظه‌های که باید،دقیقا باید کتابو میبستمو یه نفس عمیق میکشیدم.افغانستانی که در کتاب میبینی شاید با مقیاس کوچکتر امروز ماهم هست!بیمارستان‌های تفکیک شده؛اجبار برقع و هزاران شاهد دیگه.میتونم بگم یکی از اصلی‌ترین و تاثیرگذار ترین صحنه‌های کتاب اونجایی بود که رشید شوهر پیر مریم جوان بابت دلخوری از نازایی مریم بیخود بند میکنه به سفت شدن پلو و میره تو کوچه یه مشت سنگ ریزه میاره و به زور مریم رو مجبور به جویدن سنگها میکنه...  ماجرا ماجرای بدبختی و امید و سر آخر رسیدن به هرآنچه خواستیست که البته بدون پرداختن بها ناممکنه.‌بخاطر همین حسای خوبی که بم داده توی هردوتا کتابش،خالد حسینی رو دوست دارم حتی اگه به قول منتقدین کاراش ضعیف باشه.

همت مضاعفی خواهم کرد که از سیاست و سیاست زدگی فاصله بگیرم. اگر مشتی نادان مملکتم را به فنا می دهند، باید خودسازی کرد.یک سند از هزاران:+ قطار هوایی قم زیرزمینی شد

قطار که از ریل خارج شود                       آزاد است                            اما به جایی نمی رسد...پ.ن:به قطاری که از خط خارج شود میگویند قطارفراری!واین قطار که از خط خارج شده وفراریست بیشتر اوقات جایگاهش ته دره است وسقوط!...این روزها مثل قطار از ریل خارج شده ام!!

  بغض میکنم و میگویم زود میآیم گریه نکن تو را به خدا فرشته عزیزم عادت شده برایش با چشمان پر اشکش قلبم را می لرزاند.... ساعت ۸ است بر میخیزم اما اصلا نخوابیدم فکر کردم به همه چیز به همه اتفاق ها..... در پی گرفتن یک گواهی از دانشگاه شاید ۱۰ بار فاصله اتاق معاون ورییس دانشگاه را می پیمایم.... برایتان دعا میکنم هیچ وقت ارباب رجوع نشوید.... مامان : فروغ رفتی بازار خریدای من مونده لیست دادم زندایی   چشمتان روز بد نبیند از ساعت ۱۲ تا ۶ در به در سفارشات مادر محترم بودیم که از هر نوع خرده فرمایشی در آن یافت میشد: (پارچه رومبلی و تابلو فرش و گلدان پایه دار و رومیزی وسینی....) خلاصه یک سرویس جهاز کامل گرفتم برای مادر عزیز اما بازار نمیدونم مردم چی میخوان از جون این بازار بابا چه خبره.... از اینجاست که زندگی با طعم زینا شروع میشود.... بد جور وابسته اش شده ام .... یه پیشنهاد :زینا میشه منم به عنوان سرجهازی با خودت ببری... وقتی به خانه رسیدیم دلم میخواستم ۱۰ ساعت بخوابم اما ۱۰ دقیقه هم نخوابیدم چون با پرویی تمام و پاهای علیل به پیاده روی رفتم... فردا حتما روز دیگریست.... پی نوشت: شیوا را دیدم تصادفا.... پی نوشت : این اسنک هم خوشمزه است امتحان کنید...      

  او که مهربان است... جای شکی در قدرتش نیست...  لطفش بینهایت است...  تمام دلهره هایم را نابود می کند.... خوب می دانم... تنها اوست که می تواند...   "تنها تو را می پرستم و تنها از تو یاری می جویم"  

دل مي‌رود ز دستم صاحب دلان خدا رادردا که راز پنهان خواهد شد آشکاراکشتي شکستگانيم اي باد شرطه برخيزباشد که بازبينيم ديدار آشنا راده روزه مهر گردون افسانه است و افسوننيکي به جاي ياران فرصت شمار يارااي صاحب کرامت شکرانه سلامتروزي تفقدي کن درويش بي‌نوا راآسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف استبا دوستان مروت با دشمنان مدارادر کوي نيک نامي ما را گذر ندادندگر تو نمي‌پسندي تغيير کن قضا راهنگام تنگدستي در عيش کوش و مستيکاين کيمياي هستي قارون کند گدا راسرکش مشو که چون شمع از غيرتت بسوزددلبر که در کف او موم است سنگ خاراآيينه سکندر جام مي است بنگرتا بر تو عرضه دارد احوال ملک داراخوبان پارسي گو بخشندگان عمرندساقي بده بشارت رندان پارسا راحافظ به خود نپوشيد اين خرقه مي آلوداي شيخ پاکدامن معذور دار ما را

    چشمانم را نگاه میکنم در آیینه عجیب بود عجیب بودم این روزها حال چشمانم هیچ خوب نیست ...   ایستاده ام هنوز تکیه داده ام به دیوار . زنی که درون من است نشسته و با چشمانی مبهوت تماشام میکند. زنی که درون من است دندان به هم میساید و بد و بیراه نثارم میکند . زن درون من آرام قصه را برایش تعریف میکند . سرم را میاندازم پایین که چشمانم را نبیند . سرم گیج میرود . زن درون من با چشمانی غمگین تماشام میکند مرامیفهمد اما باورم نمیکند. زن درونش او را میفهمد .زن درون او آنقدر مرا میشناسد که هرگز مرا نمیفهمد . هرگز باورم نمیکند . تکیه میدهم به دیوار . دیوار ایستاده است هنوز دنیا گیج میرود  

همین حالا یک SMS آمد که تهدید کرده بود "سلام ، یه پست جدید بزارید با کامنتدونی باز" .   پ ن اول : مجله ای بنام  نسیم بیداری ، در ویرانه ای که از دکه های روزنامه فروشی به جا مانده ، غنیمتی ست . آن را بخوانید . پ ن دوم : فردا شب با هادی و چند تایی از دوستان می رویم کنسرت همایون شجریان . اجرای اول قطعۀ سیمرغ است . خوشحالم که جور شد . پ ن سوم : خدا را شکر مثل اینکه فارسی وان هم ، واز شد . دلم برای چنتل و مامانش تنگ شده بود !!! پ ن چارم : این شب ها ، قم به شدت شلوغ است . پ ن پنجم : اون SMS باز هم آمد .

ميخواهم  بگويم .... فقر ، همه جا سر ميكشد .... فقر ، گرسنگي نيست .... فقر ، عرياني  هم  نيست .... فقر ،  گاهي زير شمش هاي طلا خود را پنهان ميكند .... فقر ، چيزي را  نداشتن  است ، ولي  ، آن چيز پول نيست ..... طلا و غذا نيست  .... فقر ، ذهن ها را مبتلا ميكند ..... فقر ، بشكه هاي نفت را ، تا  ته  سر ميكشد .... فقر  ،  همان گرد و خاكي است كه بر كتابهاي فروش نرفتهء يك كتابفروشي مي نشيند .... فقر ،  تيغه هاي برنده ماشين بازيافت است ،‌ كه روزنامه هاي برگشتي را خرد ميكند .... فقر ، كتيبهء سه هزار ساله اي است كه روي آن يادگاري نوشته اند ..... فقر ، پوست موزي است كه از پنجره يك اتومبيل به خيابان انداخته ميشود ..... فقر ، راننده اي است كه عبور از چراغ قرمز را زرنگي ميداند .... . فقر ، عابر يست كه معني عبور ممنوع براي عابرين پياده را نميداند .... . فقر ،  همه جا سر ميكشد ........   فقر ، شب را بي غذا سركردن نيست ... فقر ، روز را بي انديشه سركردن است ...   پي نوشت : ما ايرانيها چقدر فقيريم ....  

پیش درآمد: سکوت.                                      به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد         پس درآمد: سکوت.

این روزها همه چیزمان به همه چیزمان می‌آید؛نبودن تو در عین نیاز به تو؛نبودن تو در عین بهره برداری ازتو؛پوستین وارونه برتن نحیفی کرده اند که شنیده‌ایم تویی نگهبان آن!گویا هنوز هم خم به ابرو نمی‌آوری و برای آمدن تورا عزمی نیست؛حرمتی نمانده که شکسته نشده باشد ولی بازهم...؛باور دارم تو نمی‌آیی تا زمانی‌که نتوانیم اشتباهات خود را جبران کنیم ولی باانصاف مارا بی تو یارای مقابله با درختی به ظاهر پربار با شاخه‌های درهم تنیده از کفر و ایمان نیست؛ای واجب الظهور!به آنکه غیبت تو را بر ما ارزانی داشت هیچ کدام از حرف‌های درگوشیمان را نگو ولیک قسمش بده به اشک به بغض به چهره‌ی محزون دخترک که بیایی و غبارها را بنشانی و ماراهم رهنمون شوی.    بدلیل خرابی بلاگفا:لینک عکس برای دوستانی که عکسو نمیبینن+

تحمل هیچ چیزی را ندارم!به همه چیز شک کردم!ایمان دارم اما ضعیف شده!

منتظران نیمه شعبان رسیدبر تَن بی جانِ جهان جان رسیدپ.ن: میلاد با سعادت منجی عالم بشریت بر همه منتظرانش مبارک باد.                 

از خوشحالی دارم بال در میارم   بالاخره تمام استرس ها تمام شد   (رتبه اول شدم)   خدا جون شکرت که اینقدر مهربونی.

همیشه، شاید هم گاهی انسان قدر چیزهای رو که داره نمی دونه و وقتی از دستشون میده تازه حسرت می خوره و یک عمر خودشو نمی بخشه و با اون حسرت زندگی می کنه و این هم یکی دیگر از قانونهای زندگیست.  

  اگر گلایه ها تمام می شد... اگر دلم تنگ نمی شد... اگر هوا گرم نبود... اگر استاد اینقدر ایراد نمی گرفت... اگر بهانه ای نداشتم... اگر سکوتِ فریادم را می شنیدند... اگر می شد نهاد و گوهر آدم ها را با یک نگاه دید... اگر نمی ترسیدم... اگر نمی ترسیدم... اگر نمی ترسیدم... . . . اگر آینده را می شد دید... اگر این تردیدها کم می شد... اگر اینقدر مهم نبود... اگر... . . . اگر این گرد و خاک ها نبودند... اگر آسمان آبی نبود... اگر فرصتی نبود... اگر ... . . .   فرصت هست. آسمان آبیست. باید گرد و خاک ها باشند. مهم هست چون باید باشد. تردید ها لازمند. آینده با ندیدنش آینده است. باید ترسید. نهاد آدم ها با رفتارشان نمایانده می شوند. بهانه ها شیرینند.  ایرادهایش بهانه ایست برای راهی شدن. برای راهی شدن. راهی شدن....     پی نوشت: ۱. دلم نمی آمد این چندروز پست بگذارم ... بدونه خواندن نظرات پست ها بی معنی اند. دو پستی هم که گذاشتم از شدت خشم بود. حرف هایم بیخ گلویم مانده بودند و نمی توانستم بیانشان کنم. دلتنگ بلاگ و بچه های مجازی شده بودم. تمام لطف پست ها همین نظراتند. خداوند از چشم بد محفوظشان بدارد!!!   ۲. "ایرانبان مردمی مبادی آدابند".  این را در کتاب دکتر ازغندی خواندم. تاریخ سیاسی اجتماعی ایران در دوره پهلوی.   ۳.پروانه های بد اخلاقبا زنبور چه فرق می کنند؟گیرم که پای هیچ گلی نیز در میان نباشد...   ۴.التماس دعا دارم... روزهای سختی است این روزها...   ویژه: قرص ماه کامل است... این عید زیبا مبارک!!!      

  کلا در این مملکت آمار و تاریخ غلط دادن از رسوم اجتناب ناپذیر  و جدا نشدنی زندگی روزمره شده. از آن راس بگیر تا این راس!!!!   نمونه اش :                             این  ......    یکی نیست بگوید آخر (بوووووووووووق.....) امروز چندم مرداد است؟؟؟؟ به خدا رو که رو نیست... سنگ پای قزوین است....  

4 مرداد سالگرد مرگ رضا شاه است . مطلب رضا شاه و دیکتاتوری در پست زیر یکی از مطالب خوب من است که ارزش چند بار خواندن را دارد ضمن اینکه در آن اصلاحاتی را انجام داده ام .

فارسی وان را هم ببندند ، باز هم نمی شود احمقانه ای چون "فاصله ها" را تحمل کرد و دید !!!   پ ن : نامردها ، مخصوصاً گذاشتن وختی ایزابل لو رفت ، فارسی وان را قطع کردن ، خدا لعنتشون کنه اگه خودشون ببینن !!!

          فکر کردن یکی از اون کارائیه که ما هر روز داریم انجامش می‌دیم اما نه درست و حسابی. اینکه می‌گم درست و حسابی نیست به این دلیله که اغلب شبا که می‌خواهیم بخوابیم می‌بینیم از بعضی کارای طول روزمون خوشمون نیومده, فکر کردن به بعضی‌هاشون دلمون رو به درد می‌آره و یا افسوس می‌خوریم که چرا فلان کارو نکردیم و یا فلان کارو کردیم! ماباید خودمونودوست داشته باشیم ....اگه می‌گیم باید خودمون رو دوست داشته باشیم دقیقا مفهومش برا ما چیه و باید برا دوست داشتن خودمون از چه چیزایی کوتاه نیاییم و چه چیزای ظاهری‌ای رو رها کنیم و با دوست داشتن خودمون قاطی نکنیم.   انعطاف چیز خیلی خوبیه اما گاهی ما اصولمون رو به‌ظاهر بخاطر همین انعطاف می‌ذاریم زیر پا و بعدها پاشو می‌خوریم... جالب‌تر از اون اینه که بعضی وقتها هم می‌فهمیم ما اصلا اصولی نداشته‌ایم که بخواهیم زیر پا گذاشته بشه یا نه. یه‌سری طرح بوده تو ذهنمون اما با هر بادی می‌رفته اینور و اونور. اعتراض تنظیم نبودن رابطه خانوادگی, ارتباط با همکارا, روابطمون بادوستامون و خیلی چیزای دیگه‌ای یکی از دلایل مهمش همینه که ما درست و مشخص نمی‌دونیم چی می‌خواهیم, اولویتهامون چیه و باید تا کجا روشون وایسیم و از کجا رهاشون کنیم. فقط وقتی یه موضوعی اتفاق می‌افته شروع می‌کنیم به تصمیم گرفتن بر مبنای احساسات در هم ریخته اون زمانمون و بعد هم که اوضاع کمی فرق می‌کنه, ما هم فرق می‌کنیم! وحالا بایدبگیم عجب .....

افسانه ی حیــــــــــــات دو روزی نبود بیش آن هم کلیم با تو بگــــویم چه سان گذشت یک روز صرف بستن دل به این و آن گذشت روز دگر صـــرف کنـدن دل زین و زان گذشت

  واقعا تحسین برانگیز است و قابل تامل این سیستم مجازی... قطع نظردهی گویا بدین معناست که نظر ندهیم در هیچ کجا... به عبارتی مشت نمونه ی خلوار است!  

شد شنبه .   پ ن : دیشب لیلا و هادی ، خوشبخت ترین و شادترین بودند . در پناه خدا ، صد ساله باد این خوشبختی و شادی .

به همت تعدادي از دانشجويان دانشگاه هاي استان قم كانون مطالعاتي انقلاب اجتماعي با هدف بررسي معظلات اجتماعي و ارائه راهكار پيرامون مسائل و مشكلات موجود ايجاد گرديده است .لذا از كليه دانشجويان علاقه مند دعوت به همكاري مي نمايد.علاقه مندان مي توانند جهت كسب اطلاعات بيشتر و آگاهي از زمان جلسات و همكاري با آدرس پست الكترونيكي engelab.ejtemaei@gmail.com تماس حاصل نمايند.

عجب!!!تتمه:داشتم به این فکر میکردم ما چقدر شانس آوردیم در زمان ورود اینترنت به کشور دولت محمود سر کار نبود، وگرنه زمینه ی تبدیل ایران به یک کره ی شمالی بزرگ راحتتر فراهم میشد.متمم:1- اللهم اشغل الظالمین بالظالمین!2- برای سلامتی عزیز دل مون برادر ارجمند اینترنت علیه الرحمه و علی الخصوص همراه همیشگی مون بلاگفا، دوم صلوات رو بلندتر ختم کن!

خیلی آرام گفت:آقا حمید هم رفت...دلم گرفت واشکهایم سرازیر شد.آقا حمید جانباز شیمیایی بود...او چهل وهشت ساله بود. یک دختر بیست ساله ویک پسر شانزده ساله از او به یادگار ماند...جنگ هنوز تمام نشده.و قصه شهادتها ادامه دارد...پ.ن:این چند روزه درگیر مراسم بودم...دلم برای دوستهای آقا حمید خیلی سوخت...از ته دل بیقراری میکردن از اینکه یارانشون یکی یکی دارن پر میشکن واونا جا موندن...

امروز عصر توی کتابخونه، با سارا به سرمون زد یه کتاب کف بینی بگیریم، یه کم با کف دستمون خوش بگذرونیم! یه کتاب داستان گرفته بودم به مراتب تابلوتر از کتاب کف شناسی. داستان رو گذاشتم کنار، رفتیم سراغ کف شناسی و دست و سرنوشتمون! عکس دست سارا، کف دست من خیلی از خط ها رو نداشت. مثل این که فرشته ها وقتی داشتن خط می انداختن کف دست من، می دونستن که من از چیزای ظریف و خلوت بیشتر خوشم می یاد! ولی خب حالا نمی دونم چه کار باید بکنم. خیلی از خط هایی که توی کتابه بود کف دست من نبود! الان هم سرنوشتم دقیقا معطل همون خط هاست!. والا راست یا دروغش رو خدا عالمه ، آ آ آ ، تا قبر چهار انگشته! چیزایی که گفته بود، چیزای بدی  نبود. یعنی از اون خط بدا کف دست ما نبود،  یعنی هم اگر بد توش بود ما می گفتیم، نه منظورش یه خط دیگه اس که ما نداریم. نوشته بود هر کی از این خط خوط های این شکلی (یعنی اون شکلی که تو کتابه بود و کف دست من هم بود) داشته باشه، بعد از سی و پنج سالگی آدم موفقی می شه! من همیشه مونده بودم بالاخره کی من آدم موفقی می شم؟! حالا دیگه این سوال برام حل شد و باید برم سراغ سوالای بعدی! خلاصه این که شما هم خیلی عجله نکنید، امضا ممضا خواستید، باشه برای بعد از سی و پنج سالگی!  

  ای آقا! کل یوم{!} ما یک لهو و لعب مشروع داشتیم اونم از ما گرفتن!! آخه وبلاگ نویسی بدون نظر خوانندگان چه فایده داره؟ همه مزه وبلاگ نویسی به مخاطبین همراه و نظرات آنهاست! همراه با مخاطبین است که نویسنده می فهمد چقدر نگاهش جامع یا ناقص است! چند وقتی است وبگذر آمار مراجعین را چندتا درمیون نشون می ده! حالا هم که بلاگفا به دلایل غیر مشخص چند دقیقه{!!} است دچار اختلال شده و علی رغم صبوری چند روزه ما سیستم نظرپراکنیش را ترمیم نکرده است! با خیل عظیم مخاطبین خداجو عهد می بندم تا قابلیت نظرگذاری را به ما برنگرداند مطلب جدید ننویسم!! تا حساب کار دستش بیاید! دیگه خودش می دونه! یا کامنت یا مجدالدین!

به نظرم شرط شناخت یک موضوع به عنوان مسئله و شرح و تحلیل آن نیازمند داده است؛ این گفتار به نظرم واقعیتی معلوم و روشن است؛ اما مسئله بغرنج (حداقل برای من) این است که، گاهی اوقات نبود داده، علاقمندان را (مثلا علاقمندان حوزه علوم اجتماعی) به سکوت وادار می‏کند. حالا شما کافیسیت برای درک چنین دردی، به حوادث یکی دو سال گذشته ایران، توجه کنید؛ احتمالا در پی آن در خواهید یافت که در بسیاری موارد به دلیل در اختیار نبود داده‏ای از وضعیت قومی و اقلیتی ایران، بسیاری از دوستان تحلیل‏گر و روزنامه‏نگارانمان به سکوت وادار شدند.نمونه ان، همین حادثه سیستان و بلوچستان؛ چندین نفر کشته شدند و کمتر کسی درباره آن تحلیلی درخور نوشت.به عقیده من، تا مادامی که رمز این حوادث توسط اهل آن فاش نشوند، بسیاری خرسند خواهند بود و اگر  فاش بشود علوم اجتماعی برای همان برخی از وضع امروز خود نیز در نزدشان منفور تر خواهد شد.تا مادامی که محدودیت داده‏ها وجود داشته باشد، به ناچار بایستی اطلاعات رسانه‏ها مورد پذیرش قرار گیرد و مسئله در یک نگاه سیاسی-رسانه‏ای تحلیل شود و در نهایت نیز در چند نامه توسط احزاب محکوم شود.

سکوت، سکوت، سکوت                  سکوتی عمیق­تر                        وقتی جیرجیرکها تردید می­کنند